10 Haziran 2018 Pazar

ORDA BİR MAHALLE VAR



                                                  

       Bu seneyi İstanbul'da geçirdim desem yeri. Sık sık gelip dönmek zorunda kaldım ve doğrusu yoruldum. Yine buradayım. Kızım rahatsızlanınca acilen geldim. Şimdi çok şükür iyi.
      Dönmeden önce birkaç saatliğine anne-baba ve kardeş ziyareti için mahallemize uğradım. İstanbul'da mahalle kültürü olan yerler pek az artık. Benim mahallem bu kültürün hala yaşadığı nadir mekanlardan. Bu sefer çok kısacık da olsa bir dolanıp resimlerini çektim.

           
             




       Bu köşkün bahçesinde sebze yetiştirilirdi. Taze taze satın alırdık. İçindekilerle bir samimiyet yoktu.  Ne hayatlar yakıştırırdım şu duvarların arkasına...

     
 Zamanla  evlerin çoğunun çehreleri değişti o eski mütevaziliklerinden eser kalmasa da sokağımızın yeni rengi oldular.


Mahallemizin kıyısında da olsa apartmanlarımız  var artık ne yazık ki!


        Burası hayallerimin bahçesi. Kim bilir belki bir gün böyle bir bahçem de benim olur.




   



   







    Komşularımız onları meşhur etme sözüme karşılık fotoğraflarını çektirdiler.

 

       Ayaküstü sohbetin de tadına doyulmaz hani.
       Bu küçücük evde yaşardı Hatice teyzemiz. Vefat edince evi, boynu bükük kapısının çalınmasını bekliyor.



I

Her yer çirilçiçek..


        Güzel mahallem sakın apartmanlara, sitelere yenik düşme. Evlerinin ,bahçelerinin çehresi değişse de ruhunu hiç kaybetme.

NOT: Bu yazı 10 Haziran'dan beri yazılıyor. Öyle uzak kaldım ki buralardan.Şu anda Ünye'deyim. Bu araya bayram,ziyaretçiler, ziyaretler,Ramazandan önce başlamış olduğum İngilizce kursu,kızımın sınav stresi sığdı.Şimdi yeniden  dört günlük bir İzmir,Ayvalık peşine  İstanbul yolculuğumuz var. İnşallah yeniden buluşana kadar hoşça kalın.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder