5 Nisan 2019 Cuma

RENKLİ HAYAT


Öğretmenlikten sonra böyle bir işle uğraşacağım hiç aklıma gelmezdi ama renkli,hareketli çalışmak da bir başka güzel. Rabbime şükürler olsun ki hayatımın her döneminde bir başka renk nasip etti. Emeklilikten önce renklerim çocuklarımdı. Onlarla birlikte  hazırladığımız şiir geceleri,tiyatrolar özellikle renkli ve hareketliydi. Şimdi de boyaların renkleri ,malzemelere uygulanacak  çalışmaların planlanması...Güzel güzel...
Bu da son çalışmam. Hayat hep içimizi ısıtan renklerle geçsin. Hoşça kalın.



28 Mart 2019 Perşembe

SEBEBİ VAR


   Bir şeyi kırk kere söylersen olurmuş derler. Ben de en az kırk kere bir atölyem olsa dedim. Atölyelerdeki canlılığı,renk cümbüşünü gördükçe dedim...evde sıkışıp kaldıkça dedim...Evde malzeme çokluğundan bunaldıkça dedim... Uzar gider bu liste. Sonunda Allah nasip etti kendimi burada buluverdim.
   Niyet hayır,akıbet hayır diyerek çıktım bir yola,
Rabbim boyamalarımı bol tuta.
Her işte vardır bir hayır,
Ey, yerlerin göklerin sahibi sen niyeti halis olanları kayır!
İşlesin eller,raks etsin güller,menekşeler.
Stenciller gitsin,dekopajlar gelsin,
Beton efekti panoları şenlendirsin.
 Eli fırça tutan tutmayan hep birlkte"Bir Tatlı Huzur" almaya gelsin.

  İşte böyle dostlar. Buralara uğrayamıyorsam sebebi var.  Bol boyalı günlerde buluşmak dileğiyle hoşça kalın.

2 Mart 2019 Cumartesi

BAHAR MI GELDİ YOKSA


Oldu işte en sonunda oldu, bim bam bom!Rüyalarım gerçek oldu, bim bam bom!..
Şaka bir yana, artık ümitsizliğe kapıldığım bir zamanda bu kadar da olsa tek darbe (one stroke) tekniğini uygulayabilmenin sevincini yaşıyorum. 
Elbette ki çok kusuru var. Bu kadarını bile ümit edemezken sevindim işte. Ne kadar kusuru olsa da takı kutusuna da ruhuma da bahar geldi sanki.










Kat etmem gereken çok yol var. Ben ilk adımı atmış oldum. Gerisi gelir inşallah. 
Çiçekli günlerde buluşmak dileğiyle hoşça kalın.

23 Şubat 2019 Cumartesi

RAHAT DURAMAYANLAR


      Uzun zamandır blogumla istediğim gibi ilgilenemiyorum.Biliyorsunuz emeklilikle birlikte bir meşguliyet aramanın sonucunda ahşap boyamanın içine daldım. Bir yandan kendimi geliştirme çabaları,İstanbul'a gittikçe aldığım dersler,bir yandan sipariş yetiştirme telaşı...Serde acemilik de var.Üstüne kızımın dünyaya yeni gelen bebeği... Biraz da kendimi mi kaybettim nedir? Sözün özü blog ahşap boyama vitrinine dönse de bu yayında yine bir boyama hikâyesi var.
   
     Bir buçuk aya yakın bir süredir İstanbul'daydım. Hamdolsun bebeğimiz dünyaya geldi ve bir aylık oldu bile. O koşturmacanın arasında boyalar da yer buldu kendine. Kızımın eski konsolunu yenileyip balkonunda kullanıma açabileceğim hiç aklıma gelmezdi doğrusu.

   Konsolun eski hali.

    Kızçem eskitmeyi balkonundaki eşyalara yakıştıramayınca ortaya böyle düz beyaz bir çalışma çıktı. Azıcık renklendirmeyi de ihmal etmedik.







     Valla iki arada bir derede de olsa değerli Hoca Fatma Metin Aktaş'ın atölyesine  çok kısa bir süreliğine gidilip bu minicik el boyaması çalışıldı. Telefonla çekim renkleri hiç de güzel gösteremese de paylaşmak istedim.







Renklerin güzelliği tadında geçsin günleriniz.

17 Şubat 2019 Pazar

ŞÜKÜR=HUZUR


Onu dinledikçe Necip Fazıl'ın mısraları düştü yüreğime

O erler ki gönül fezasındalar, 
   Toprakta sürünme ezasındalar. 

      Yıldızları tesbih tesbih çeker de. 
      Namazda arka saf hizasındalar. 

İçine nefs sızan ibadetlerin, 
Birbiri ardınca kazasındalar. 

                    Günü her dem dolup her dem başlayan, 
   Ezel senedinin imzasındalar. 

      Bir an yabancıya kaysa gözleri, 
      Bir ömür gözyaşı cezasındalar. 

  Her rengi silici aşk ötesi renk; 
      O rengin kavuran beyzasındalar. 

           Ne cennet tasası ve ne cehennem; 
 Sadece Allah'ın rızasındalar.



Şükretmenin aydınlığı yüzüne vurmuş,teslimiyetin huzuru her davranışında açık seçik görünüyor.Sekseni devirmiş,ahir ömrüne  bir de gencecik  evladının ani kaybını sindirmiş. Şimdi oğlundan yadigar gelinciğinin ve torunlarının yanında misafir. Yaşını alsa da "yaz gelsin evime kavuşayım"  heyecanında ninemiz. Güzel insanlar onlar. Hayatın asıl gerçeğini çözmüşler. Allah'a teslim olmuş,gönül sevincini bulmuşlar. 
Bize de nasip olsun.

14 Şubat 2019 Perşembe

SABAHIN SEHER VAKTİNDE

                                                     


                                              



                                                             
     Taa lisedeyken bilir bilmez attığım fırça darbelerine baktım bugün. Birden...Birden anladım: Seyrettiğim lisede yaptığım bir boyama değil,gençliğimdi. İstanbul'da otuz küsür yıl önce çiçeği burnunda bir öğretmen olarak çıktığım evin duvarlarında -sabahın seherinde- on altı- on yedi yaşlarıma baktım bu sabah. Çamlıca Kız Lisesi'nin bahçesinde dolaştım. Hababam Sınıfı'nın Mahmut Hoca'sı hastane odasındayken öğrencilerinin "Mahmut Hoca! Mahmut Hoca!" diye tempo tuttuğu film sahnesinde  buldum kendimi. Şöyle inceden bir ağır çekim olsa tanır mıyım acaba beni,diye düşünmedim değil. Üstelik ne Mahmut Hoca vardı artık ne Hafize Ana ne Şaban ne de o güzel gözlü, sırım boylu Damat Ferit...
   Hey allı pullu Dünya!yılları da sevdiklerimizi de  öğüttün. Bir hatıralar kaldı elimizde. Ve bir gün biz de...
   Hasılı kelâm bu sabah yine hüzün deli dalgalar gibi gelip yüreğimin kıyısına vururken İstanbul'a pırıl pırıl bir sabah güneşi doğuyordu.
     (Bu yazı 4 Şubat'ta yazılmıştı.)


19 Ocak 2019 Cumartesi

KOŞTURMACALAR İÇİNDE BİR NEFES

Onca koşturmanın  içinde,iki arada bir derede ...Eve gelen yeni bebekle birlikte ne de olsa şaşıran güzelimin gönlünü hoş etmek için karne sabahı erkenden kalkıp boyandı bu kutu. Laf aramızda içi henüz boyanmadı. Verniği bile yapılamadı ama olsun sevindirdi ya küçüğümü, tamamlanır nasılsa bir aralık. 
Güle güle kullansın kuzum.




Çocukların gönlü her zaman hoş olsun dileklerimle hoşça kalın.