12 Şubat 2018 Pazartesi


ALLAH'IN SESSİZ KULLARI

    Hayvanları uzaktan sevebileceğimi düşünmüştüm hep. Bu ön yargım  babamın arabasının motoruna giren bir yavru kedicikle kırıldı. Köye gitmek onun varlığıyla daha da cazip hale geldi. Büyüdükçe maskaralıkları çoğalıyor kendisini hepten sevdiriyordu. Ancak kediciğimizi kaybettik ne yazık ki. Evde hayvan besleme fikrine hâla sıcak bakmasam da kedicik onlarla ne kadar mutlu olunduğunu bana çok güzel öğretti. Yemekleri özel olarak ayrıldı. İştahsız diye mamalar mı alınmadı,üşür diye karton kutular iyice sarılıp sarmalanıp kalın poşetlere mi geçirilmedi,rahat etsin diye içine minderler  mi konulmadı? Bir evlat sever gibi bağlandık ona.Bizim onu mutlu etmeye çabaladığımızdan fazla mutlu etti bizi. 
Şimdi sarılıp sarmalayamasam da  köpeklere bile dokunabiliyorum artık.Geçen yaz gördüğüm   Tarçın da bunlardan biri oldu. Dünürlerimizin bahçesine kısa bir süreliğine emanet edilmişti. Öyle uysaldı ki "Sev beni."der gibi bakıyordu insanın yüzüne.  O masum bakışa daha fazla kayıtsız kalamadım başını okşadım uzun uzun. Nasıl da mutlu olmuştu. Mutlu olurken bana da  mutluluk aşıladığını  bilmem söylememe gerek var mı Bu gece fotoğraflara bakarken  karşılaştığım kare uzun zamandan sonra  içimi sevinçle doldurdu.
Teşekkür ederim Tarçın sana. 
Yola çıkmışken telefonumun objektifine yakalanmış "Allah'ın  sessiz kulları" nı da bi hatırlamak istedim.

  Anneciğmin mutfak camına konuşlanmış bu güzeller güzeli.

 Bu  sarmanı da Perşembe'de( Ordu'nun bir ilçesi) gezerken yakaladık. Bu kediler cam önlerinde hep biblo gibi mi dururlar?

 Ya bu minişe ne demeli sahibi yıkamış paklamış güneşe çıkarmıştı. Henüz iki aylıktı. Gel de sevme şimdi.
Ya buna ne demeli? Yine köyden bir sevimlicik.

 Rabbim ailece sınavımızı çetin verdi bu sıralar. Kız kardeşimin eşinin aniden ortaya çıkan ve nakil gerektiren hastalığı, Ülkü'mün Hakk'a yürümesi,ardından yurt dışında yaşayan erkek kardeşimin hastalığının nüksedip çok ağır bir ameliyat geçirmesi,yanında olmak isteyip de Amerikan Konsolosluğu'ndan vize vermeyişlerinin şoku hep üst üste geldi. Güzel haber babamın kontrolleri iyi çıkıyor. Rabbim bütün hastalara şifalar versin inşallah. Bu arada şehit haberleri,ülkemizin durumu hepten yüreğimizi yakıyor.
  Bu ahvalde şu hayvancıkların yüzümü güldürüp yüreğimi sevindirmesi onların da birer nimet olduğunu göstermiyor mu sizce de?



6 yorum:

  1. Çocuklar ve hayvanlar dünyanın renkleridir sanki onlarsız bir dünya düşünemiyorum.
    Rabbim afiyet ve şifa nasip etsin can sıkıntılar bazen böyle üst üste geliyor mükafatı bol olsun inşallah.

    YanıtlaSil
  2. Bir rastlantı insanın hayatına güzellik katıyor işte. O kedicik arabaya girmeseydi bir hayvancıkla o kadar yakın olmayacaktım. Gerçi bir kedi veya köpeğin başını okşasam ellerim havada hiçbir yere dokunmadan eve koşturuyorum. Bundan kurtulabileceğimi de sanmıyorum.
    Sıkıntılarımız tez zamanda son bulur inşallah. İnsanız işte. Duygularımız vuruyor bizi. Öyle zamanlarda inancımıza sarılmak en güzeli.

    YanıtlaSil
  3. Hani bazen insanoğlu öyle işler yapar ki deriz ya hayvandan aşağı, o sözde bile hayvanlar yerilmiş gibi gelir bana. Evet Allah'ın sessiz kulları, sevki ilahi ile ne yazılmışsa yaradılış kodlarına onu yapıyorlar, yapmacıksız ve samimiler. Güzel hisler yaşatıyorlar, ben de bir ev kedisi fikri alevlendiğinde öldüğünde çok üzülürüm diyorum, ölüm üzmez mi? Ama incitmeden sevgi içinde yaşanmışlıklar hayali ne güzel.
    Hastalarınıza şifa diliyorum, bazen üst üste gelir, hikmeti ve manevi kazancı çok olsun sonu da esenlik inşallah.

    YanıtlaSil
  4. Hayvanlar duygu ve sadakat bakımından niçin insandan aşağı olsun? Aksine özellikle evcil olanlar gözümüzü gönlümüzü şenlendiriyor,çıkarları ise sadece karın tokluğu Üstelik özellikle köpekler halden anlarlar,sadakatlarına laf söylemek ise tamamen vicdansızlık olur. Bence bizim onlardan öğreneceğimiz çok şey var.
    Samimi ve rahatlatıcı duanıza amin diyorum.

    YanıtlaSil
  5. Çok geçmiş olsun.Ben de kedilere dokunmayı,ablamın kedisi sayesinde öğrenmiştim.4 şubatta da onu kaybettik.Zor bir deneyim oldu bizim için.Tüm canlılara saygımız sonsuz...

    YanıtlaSil
  6. Kediciğinize üzüldüm.Onlar hayatın rengi. Düşünsenize ormanlık bir alandasınız ve kuşlar yok. Bir sincapın daldan dala atlamasını göremiyorsunuz. Sokağınızda olsun bir kedicik sevimli sevimli size bakmıyor. Allah muhafaza...

    YanıtlaSil